Ranjkesh S.
(2026). Educational Leadership in the Age of Artificial Intelligence: A Systematic Framework for Applications, Ethical Challenges, and Future Directions. SELMJ. 2(3), 60-69.
URL: http://selmj.ir/article-1-80-fa.html
رنجکش سمیه.
(1404). رهبری آموزشی در عصر هوش مصنوعی: چارچوبی نظاممند برای کاربردها و چالشهای اخلاقی و جهتگیریهای آینده دانش پژوهی در رهبری و مدیریت آموزشی 2 (3) :69-60URL: http://selmj.ir/article-1-80-fa.html
گروه کامپیوتر، واحد رودسر و املش، دانشگاه آزاد اسلامی، رودسر، ایران.
چکیده: (53 مشاهده)
نهادهای آموزشی در سراسر جهان با چالش فزایندهای در ادغام مؤثر فناوریهای هوش مصنوعی در ساختارهای مدیریتی و آموزشی خود مواجهاند. فقدان چارچوبهای مفهومی و اجرایی منسجم موجب شده است که پذیرش این فناوریها اغلب بهصورت پراکنده، ناهماهنگ و گاه پرریسک صورت گیرد. این وضعیت نهتنها فرصتهای نوآوری را محدود میکند، بلکه تهدیدهایی در حوزه عدالت آموزشی، حریم خصوصی و اخلاق حرفهای نیز ایجاد مینماید. پژوهش حاضر با تمرکز بر این شکاف نظری و عملی، یک طبقهبندی جامع دهحوزهای از کاربردهای هوش مصنوعی در رهبری آموزشی ارائه میدهد. این چارچوب بر پایه مرور سیستماتیک ادبیات پژوهشی منتشرشده در فاصله سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ استخراج شده است. حوزههای شناساییشده شامل بهرهوری اداری، یادگیری شخصیسازیشده، بهبود شیوههای تدریس، تصمیمگیری و سیاستگذاری، خدمات پشتیبانی دانشجویان، رهبری سازمانی و برنامهریزی استراتژیک، حاکمیت داده و انطباقپذیری، تعامل اجتماعی، رهبری اخلاقی هوش مصنوعی، و ابتکارات تنوع، برابری و شمول هستند. یافتهها نشان میدهد که این چارچوب میتواند بهعنوان ابزاری تحلیلی و عملی برای رهبران آموزشی عمل کرده و زمینه همسویی پیشرفت فناورانه با اصول انسانی، کاهش سوگیری الگوریتمی و تحقق عدالت آموزشی را فراهم آورد. همچنین نتایج با اسناد سیاستی نهادهایی مانند یونسکو همخوانی قابلتوجهی دارد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي